Terier tybetański: charakter, wzrost według wzorca, długa szata i ile jedzenia potrzebuje
Terier tybetański to pies do towarzystwa o długiej szacie, który według wzorca FCI osiąga 36-41 cm w kłębie.
Autor: Piotr ZapolskiOpublikowano 6 minut czytania

Spis treści
Jaki naprawdę jest terier tybetański i do jakiego domu pasuje?
Terier tybetański to rasa z Tybetu, która według wzorca FCI nr 209 z grupy 9, czyli psów ozdobnych i do towarzystwa, osiąga 36-41 cm w kłębie, a wzorzec nie określa masy ciała. Dziś to pies do towarzystwa, choć przez wieki pilnował domostw i klasztorów.
Historia tej rasy sięga ponad 2000 lat, a psy żyły zarówno przy ludności Tybetu, jak i w klasztorach buddyjskich. Nazwę zawdzięczają Brytyjczykom, którzy dopasowali określenie terier do wyglądu i wzrostu psa, choć rasa nigdy nie pełniła zadań typowych dla terierów. W Tybecie nazywano go Dhokhi Apso, czyli psem z brodą.
Charakter teriera tybetańskiego opisywany jest jako wesoły, pełen energii, inteligentny i chętny do współpracy. Samotność jest dla niego trudna, a wobec obcych zachowuje nieufność, dlatego wymaga starannej socjalizacji. Jest przy tym wrażliwy i nie nadaje się dla osoby o twardej ręce.
Wychowanie i szkolenie warto zacząć wcześnie, bo pies uczy się szybko, ale zdarzają się osobniki niezależne, które sprawiają trudności. Szkolenie opieraj na nagrodach i pochwałach. Zwinność i szybkość sprawiają, że dobrze radzi sobie w agility i sporcie posłuszeństwa.
Sierść jest dwuwarstwowa, z miękkim podszerstkiem i długim włosem okrywowym, prostym lub lekko pofalowanym. Pies ma skłonność do tycia, więc kontroluj wielkość i kaloryczność porcji.
Ile mierzy i waży terier tybetański według wzorca FCI?
Wzorzec FCI podaje wysokość w kłębie, ale masy ciała nie określa. Jeśli chcesz poznać wagę dorosłego teriera tybetańskiego, musisz szukać poza wzorcem.
W opisach tej rasy spotkasz przedziały, które się różnią, bo pochodzą z różnych źródeł i różnych pomiarów. Jedne opracowania podają górną granicę, inne widełki zależne od płci i kondycji. To normalne u rasy, której wzorzec milczy o masie: nie ma jednego punktu odniesienia, do którego można się odwołać.
Dla ciebie liczy się nie tabela, a konkretny pies. Wysokość w kłębie zmierzysz, stawiając psa przy ścianie i przykładając linijkę do kłębu, czyli miejsca między łopatkami. Wynik z domowej wagi da ci punkt wyjścia do rozmowy z weterynarzem o kondycji.
Zapytaj hodowcę o masę rodziców i o to, jak wyglądała sylwetka psa w kolejnych miesiącach. Psy tej rasy rosną nierównomiernie, a zdjęcia z opisem wieku powiedzą ci więcej niż jakikolwiek przedział z internetu.
Czy terier tybetański linieje i jak dbać o jego długą szatę?
Długa sierść teriera tybetańskiego wyrosła w górach i miała chronić psa przed mrozem, śniegiem i wiatrem. W domu ta ochrona oznacza jednak twoją codzienną pracę. Szata jest dwuwarstwowa, więc pod długim włosem okrywowym siedzi wełnisty podszerstek.
W opisach rasy spotkasz włos długi, prosty albo lekko pofalowany. Pojawiają się też głosy, że bywa wełnisty lub jedwabisty, ale takie określenia dotyczą raczej psów strzyżonych niż wzorca. Sam wzorzec nie rozstrzyga tej sprawy jednoznacznie, więc nie traktuj tego jako wyroczni.
Pielęgnacja zaczyna się od decyzji, nie od grzebienia. Zastanów się, czy chcesz utrzymywać szatę w naturalnej długości, czy wolisz skracać ją u groomera. Pierwsza opcja to regularne rozczesywanie i wyczesywanie podszerstka. Druga oznacza wizyty co kilka tygodni i mniej pracy w domu.
Przy długiej sierści sprawdzaj okolice za uszami, pod pachami i między palcami. Tam włos najłatwiej się filcuje, a pies nie zawsze pokaże, że coś go ciągnie. Rozplątuj na mokro albo po kąpieli, gdy sierść jest bardziej podatna.
Terier tybetański nie lubi zostawać sam, więc pielęgnacja to dobry moment na wspólny kontakt. Rasa długowłosa wymaga też wprawy, a ta przychodzi z czasem. Zanim kupisz szczotkę, zapytaj groomera, jaką długość szaty chcesz utrzymywać u swojego psa.
Ile energii i przysmaków dziennie potrzebuje terier tybetański?
Terier tybetański łatwo przybiera na wadze, więc porcje trzeba kontrolować. Masa rośnie, gdy miska jest za pełna, a przysmaki sypią się bez liczenia. Dlatego żywienie opiera się tu na dwóch liczbach: ile energii pies potrzebuje i ile z tego wolno przeznaczyć na smakołyki.
Wzór to 70 x masa ciała podniesiona do potęgi 0,75. Zgodnie z Merck Veterinary Manual typowy dorosły pies po kastracji potrzebuje dziennie około 1,6 x RER, a dorosły pies niekastrowany około 1,8 x RER.
Dla psa o masie 8 kg RER wynosi około 333 kcal na dobę, a limit przysmaków to około 53 kcal. Dla psa o masie 20 kg to odpowiednio około 662 kcal i 106 kcal. Limit przysmaków to 10% dziennej energii i stanowi górną granicę na cały dzień, a nie cel do osiągnięcia.
W praktyce oznacza to, że smakołyki trzeba odjąć od miski. Jeśli terier dostaje przysmaki przy nauce komend, podziel je na drobne kawałki i policz, czy zmieszczą się w limicie. Sięgaj po przysmaki o prostym składzie i czytaj etykiety, bo im mniej dodatków, tym łatwiej kontrolować kalorie.
Sierść i kondycja idą w parze. Długa sierść utrudnia ocenę sylwetki, więc co jakiś czas zważ psa i sprawdź, czy talia jest nadal widoczna. Psy tej rasy potrzebują ruchu, a spacery i zabawa pomagają utrzymać psa w dobrej kondycji i przy rozsądnej masie. Wynik z tabeli to punkt wyjścia, który korygujesz po obserwacji psa.
| Masa psa (kg) | RER (kcal/dobę) | Dorosły po kastracji, 1,6 x RER (kcal/dobę) | Limit przysmaków 10% (kcal/dobę) | Mięso kaczki, liofilizat (g) | Łosoś, liofilizat (g) | Wątroba wołowa, liofilizat (g) |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 8 | 333 | 533 | 53 | 10,3 | 9 | 11,5 |
| 11 | 423 | 677 | 68 | 13,2 | 11,5 | 14,7 |
| 14 | 507 | 811 | 81 | 15,7 | 13,7 | 17,5 |
| 17 | 586 | 938 | 94 | 18,3 | 15,9 | 20,3 |
| 20 | 662 | 1 059 | 106 | 20,6 | 17,9 | 22,9 |
Pytania czytelników
Ile żyje terier tybetański?
W opracowaniach o rasie spotkasz przedział od 12 do 15 lat. To, jak długo będzie żył twój pies, zależy od linii, kondycji i codziennej opieki, więc nie traktuj żadnej z tych liczb jak gwarancji.
Czy terier tybetański to prawdziwy terier?
Nie, mimo nazwy rasa nie należy do terierów. FCI klasyfikuje ją w grupie 9, czyli wśród psów do towarzystwa i ozdobnych, pod wzorcem nr 209. Określenie "terier" dopasowali Brytyjczycy, gdy próbowali sklasyfikować rasę, choć nigdy nie pełniła zadań typowych dla terierów.
Czy terier tybetański może mieszkać w mieście?
Tak, dobrze znosi warunki miejskie i szybko przystosowuje się do nowego otoczenia. Jest zwinny i szybki, więc w mieście sprawdzą się agility i sportowe posłuszeństwo. Pamiętaj, że pies tej rasy źle znosi samotność, więc mieszkanie w bloku wymaga planu na dzień, gdy wychodzisz do pracy.
Od czego zacząć szkolenie teriera tybetańskiego?
Od wczesnego startu i pracy na nagrodach, bo pies tej rasy uczy się szybko, ale bez tego efekty przychodzą trudniej. To pies wrażliwy, więc nagrody i pochwały działają lepiej niż twarda ręka. Osobne miejsce w planie zajmuje socjalizacja, bo wobec obcych terier tybetański bywa nieufny.





