Rasa psa z długimi uszami: przegląd i charakterystyka

Jakie rasy psów mają naprawdę długie uszy?

Długie, oklapnięte uszy to cecha, którą najłatwiej rozpoznać u psów myśliwskich, choć dziś nosi je także sporo ras do towarzystwa. Kształt i długość ucha bywają brane pod uwagę na wystawach, a wzorce ras opisują je jako cechę wyglądu. Wzorce podają też wysokość i masę, więc zanim wybierzesz psa, sprawdź w nich, czy dorosły osobnik zmieści się w twoich warunkach.

Skąd wzięły się takie uszy? Psy gończe i tropiące pracowały z nosem przy ziemi, a długie małżowiny zamiatały podłoże i podnosiły cząsteczki zapachu prosto w stronę nosa, działając jak naturalny wachlarz. Dzikie psowate, jak wilki czy lisy, mają uszy stojące, bo pomagają im w lokalizacji dźwięków. U psów opadające ucho to efekt selekcji prowadzonej przez człowieka, szczególnie intensywnej od XIX wieku w Europie i Wielkiej Brytanii.

Do rasy psa z długimi uszami zalicza się między innymi basset hounda, beagle'a, cocker spaniela, setery, jamnika, bloodhounda i alpejskiego gończego krótkonożnego. Basset hound, pierwotnie hodowany we Francji jako pies myśliwski, ma krótkie łapy i wydłużony tułów, a jego uszy osiągają nawet 30-34 cm, co stawia go wśród psów o najdłuższych uszach. Jamnik występuje w trzech odmianach sierści i trzech wielkościach, a u wszystkich uszy są oklapnięte. Nie każda rasa z takim uchem jest myśliwska: Cavalier King Charles Spaniel zachował je wyłącznie ze względów estetycznych.

Zanim wybierzesz jedną z tych ras, policz, ile ruchu i pielęgnacji naprawdę jej dasz. Cocker spaniel angielski to żywy, energiczny pies, a jego długie i ciężkie uszy wymagają regularnej opieki.

Bloodhound ma łagodny charakter i potrzebę bliskości, ale ma też skłonność do samodzielnego podążania za zapachami. Chart afgański zachował silny instynkt pogoni i wymaga sporo czasu na pielęgnację sierści. Przy małym psie do około 10 kg sprawdź w tabeli zapotrzebowanie energetyczne dla jego masy i ustal dzienną pulę przysmaków, bo od tego zależy, czy pies utrzyma wagę.

Dlaczego długie uszy wykształciły się u psów myśliwskich?

Długie uszy nie są przypadkiem. Psy myśliwskie pracowały z nosem przy ziemi, a zwisające małżowiny zamiatały podłoże i podnosiły cząsteczki zapachu prosto w stronę nozdrzy. Ten mechanizm działał jak naturalny wachlarz.

Selekcja prowadzona przez człowieka utrwaliła cechę, która najpierw pomagała w tropieniu. Dzikie psowate mają uszy stojące, więc opadające małżowiny zawdzięczamy hodowli, a nie naturze. Nasiliła się ona szczególnie w Europie i Wielkiej Brytanii w XIX wieku, czyli w czasach, gdy porządkowano rasy i spisywano ich opisy.

Dziś długość i kształt ucha bywają brane pod uwagę na wystawach, a wzorce ras opisują je jako cechę wyglądu. Nie każda rasa z oklapniętymi uszami polowała. Cavalier King Charles Spaniel zachował je wyłącznie ze względów estetycznych.

Warto o tym wiedzieć, bo budowa ucha przekłada się na codzienną opiekę. Zwisająca małżowina zasłania kanał słuchowy, więc wilgoć i brak przewiewu sprzyjają namnażaniu bakterii i grzybów. U psów pracujących w wysokiej trawie w uszy wplątują się liście, patyki i kłosy traw. Po spacerze w takich miejscach zajrzyj psu do środka ucha.

Z tego samego powodu rasy takie jak basset hound, bloodhound czy cocker spaniel mają większe skłonności do infekcji. Cotygodniowa kontrola i czyszczenie specjalnym płynem to podstawa. Jeśli w uchu pojawia się nieprzyjemny zapach, wydzielina albo pies potrząsa głową, idź do weterynarza.

Czy długie uszy zawsze oznaczają psa myśliwskiego?

Długie uszy kojarzą się z psem gończym, który pracuje nosem przy ziemi. To skojarzenie ma podstawę: rasy myśliwskie wykształciły taki kształt małżowin właśnie po to, żeby pies tropiący zamiatał zapachy w stronę nosa. Ale nie każda rasa z oklapniętymi uszami polowała. Część ras miniaturowych i do towarzystwa zachowała tę cechę wyłącznie ze względów estetycznych, a Cavalier King Charles Spaniel jest tu najlepszym przykładem.

Weź pod uwagę, że dzikie psowate mają uszy stojące, więc opadające małżowiny to stosunkowo świeży wynalazek w historii psa. Selekcja hodowlana nabrała tempa od XIX wieku, szczególnie w Europie i Wielkiej Brytanii, i to ona utrwaliła kształt, który dziś uznajemy za typowy dla danej rasy. Długość i kształt uszu bywają brane pod uwagę na wystawach, a wzorce ras opisują je jako cechę wyglądu.

Dla ciebie liczy się co innego: czy wybrana rasa pasuje do twojego domu. Jamnik występuje w trzech odmianach sierści i trzech wielkościach, a u wszystkich uszy są długie i oklapnięte, więc wielkość psa nie zwalnia cię z pielęgnacji. Cocker spaniel angielski to żywy i energiczny pies, który dziś najczęściej trafia do rodziny jako towarzysz, a nie do pracy w polu. Jego długie i ciężkie uszy wymagają regularnej pielęgnacji niezależnie od tego, ile ruchu dostaje.

Przy psach z taką budową uszu zaplanuj cotygodniowy przegląd. Zwisające małżowiny utrudniają wentylację kanału słuchowego, a wilgoć i brak przewiewu sprzyjają namnażaniu bakterii i grzybów. Po spacerze w wysokiej trawie zajrzyj do uszu, bo podczas węszenia wplątują się w nie liście, patyki i kłosy traw. Jeśli w środku widać zaczerwienienie, obfity wysięk albo pies kręci głową i drapie, nie czekaj z wizytą u weterynarza.

Jak długie uszy wpływają na codzienną pielęgnację psa?

Zwisające ucho to dla psa rodzaj kaptura założonego na kanał słuchowy. Małżowina zasłania wejście do przewodu, więc powietrze krąży tam słabo, a wnętrze pozostaje ciepłe i wilgotne. Takie warunki sprzyjają namnażaniu bakterii i grzybów, a pies sam nie oczyści przewodu językiem ani ruchem głowy.

Do tego podczas węszenia przy ziemi ucho zbiera liście, patyki i kłosy traw. Po spacerze w wysokiej trawie zajrzyj do środka, zanim pies zdąży potrząsnąć głową i wepchnąć znalezisko głębiej.

Praktyczny rytm jest prosty: raz w tygodniu oglądasz uszy od spodu małżowiny i zaglądasz do wejścia przewodu. Sprawdzasz, czy skóra jest blada i sucha, czy nie ma zaczerwienienia, obrzęku, ciemnego osadu ani nieprzyjemnego zapachu. Czyszczenie robisz płynem przeznaczonym do uszu, na wacik albo gazę, nigdy patyczkiem wchodzącym w głąb. Jeśli pies trzepie głową, drapie ucho łapą albo przechyla łeb na bok, nie kombinuj z domowymi sposobami, tylko umów wizytę u weterynarza.

Sierść wokół uszu ma tu drugie zadanie. U ras z długim włosem na małżowinie włos zatrzymuje wilgoć i utrudnia przewiew, więc w planie pielęgnacji uwzględnij podcinanie okolic ucha i systematyczne wyczesywanie. Krótko przycięta sierść wokół wejścia do przewodu to nie kwestia urody, a wentylacji.

Zaplanuj to w kalendarzu razem z resztą zabiegów. Wpisujesz przegląd uszu na stały dzień tygodnia, obok szczotkowania i ważenia psa. Kiedy przyzwyczaisz psa do krótkiego, spokojnego oglądania od szczeniaka, dorosły pies zniesie je bez walki.

Na jakie problemy zdrowotne uszu warto uważać u tych ras?

Zwisające ucho zasłania wejście do przewodu słuchowego i ogranicza przepływ powietrza. W środku robi się ciepło i wilgotno, a takie warunki sprzyjają namnażaniu bakterii i grzybów. To mechanizm, nie wyrok: u psów z tak zbudowanym uchem po prostu łatwiej o stan zapalny niż u ras z uszami stojącymi.

Drugi kłopot wynika z codziennego zachowania. Pies z nosem przy ziemi zamiata uszami podłoże i wciąga do środka liście, patyki i kłosy traw. Dlatego po spacerze w wysokiej trawie zajrzyj do każdego ucha i wyjmij to, co się w nim osadziło.

Trzeci problem to wilgoć po kąpieli. Woda, która zostaje w uchu, dokłada się do tego samego środowiska, w którym rozwijają się drobnoustroje, więc osuszanie ma sens zaraz po myciu. Rasy takie jak basset hound, bloodhound czy cocker spaniel mają większą skłonność do infekcji, bo ich budowa słabiej wentyluje przewód słuchowy.

Co robisz w domu? Cotygodniowa kontrola uszu to minimum pielęgnacyjne. Zaglądasz do środka, sprawdzasz, czy skóra nie jest zaczerwieniona, czy nie ma nieprzyjemnego zapachu i wydzieliny. Czyszczenie robisz specjalnym płynem do uszu, nie patyczkiem wciśniętym głęboko w kanał.

Do weterynarza idziesz wtedy, gdy pies potrząsa głową, drapie się przy uchu, skomli przy dotyku albo z ucha cieknie. Sam nie sięgaj po krople ani leki, bo bez obejrzenia przewodu nie wiesz, co się w nim dzieje.

Jak dobrać psa z długimi uszami do swojego domu i trybu życia?

Długie uszy zmieniają codzienność bardziej, niż widać na pierwszy rzut oka. Zanim wybierzesz rasę psa z długimi uszami, pomyśl nie o wyglądzie, a o tym, ile czasu dasz radę poświęcić na pielęgnację. To decyzja o twoim poranku i wieczorze, nie o zdjęciu z internetu.

Weź pod uwagę charakter, bo on decyduje o tym, jak pies zniesie miejskie życie. Bloodhound ma łagodne usposobienie i potrzebę bliskości opiekuna, ale potrafi samodzielnie ruszyć za zapachem. Cocker spaniel angielski to żywy i energiczny pies, który sprawdza się w roli towarzysza rodziny. Psy rodzinne z tej grupy różnią się więc mocno, choć łączy je budowa ucha.

Zastanów się nad rozmiarem i tempem. Basset hound ma krótkie łapy i wydłużone ciało, więc nie nadąży za rowerem, ale przy odpowiedniej dawce ruchu może być radosnym towarzyszem spacerów. Rasa średniej wielkości, jak seter czy chart afgański, potrzebuje więcej przestrzeni na wybieganie. Przy rasach miniaturowych, które zachowały oklapnięte uszy ze względów estetycznych, liczy się głównie regularność zabiegów, nie dystans.

Pamiętaj, że długość i kształt ucha bywają brane pod uwagę na wystawach, a wzorce ras opisują je jako cechę wyglądu. Dla ciebie to wskazówka, czego szukać w opisie, nie lista wymagań. U psów z długimi uszami podczas węszenia w uszy wplątują się liście, patyki i kłosy traw, więc po spacerze w wysokiej trawie zajrzyj do środka. Jeśli szukasz rasy mniejszej, sprawdź w naszej encyklopedii małych ras, jak wyliczyć dzienną porcję jedzenia i przysmaków dla psa o znanej masie.

Pytania czytelników

Ile długości mają uszy basset hounda?

Basset hound należy do ras o najdłuższych uszach, a długość i kształt małżowiny opisuje wzorzec rasy. Jeśli interesuje cię konkretny pies, zapytaj o jego dokumenty, bo wzorzec rozstrzyga, co jest cechą rasową.

Czy długie uszy u psa trzeba czyścić co tydzień?

Kontrola uszu co najmniej raz w tygodniu to minimum pielęgnacyjne przy psie z długimi uszami. Zwisające małżowiny ograniczają przewiew kanału słuchowego, a wilgoć i ciepło sprzyjają namnażaniu bakterii i grzybów. Do cotygodniowego przeglądu wlicz czyszczenie specjalnym płynem do uszu i sprawdzenie, czy w środku nie ma zaczerwienienia ani nieprzyjemnego zapachu.

Co robić, gdy psu wchodzą kłosy traw do uszu?

Po każdym spacerze w wysokiej trawie obejrzyj uszy psa, bo podczas węszenia zwisające małżowiny zamiatają podłoże i wplątują się w nie liście, patyki oraz kłosy traw. Wyjmij to, co widać na zewnątrz, delikatnie i bez sięgania w głąb kanału. Jeśli pies potrząsa głową, drapie się przy uchu albo kłosa nie da się usunąć, idź do weterynarza.

Dlaczego psy z długimi uszami częściej mają infekcje uszu?

Zwisająca małżowina zasłania kanał słuchowy i utrudnia jego naturalną wentylację, a w ciepłym i wilgotnym środowisku łatwiej rozwijają się drobnoustroje. Pies z długimi uszami ma też trudność z samooczyszczaniem przewodu słuchowego. Dlatego u takich ras, między innymi basset hounda, bloodhounda i cocker spaniela, cotygodniowa kontrola i czyszczenie uszu to podstawa.

Czy jamnik zawsze ma długie, oklapnięte uszy?

Tak, wszystkie jamniki mają długie, oklapnięte uszy, niezależnie od odmiany. Rasa występuje w trzech odmianach sierści (krótkowłosej, długowłosej i szorstkowłosej) oraz w trzech wielkościach (standard, miniaturowy, króliczy). Uszy są jednym z rozpoznawalnych elementów wyglądu jamnika i nie zmieniają się między odmianami.