Pekińczyk: charakter, waga według wzorca, pielęgnacja obfitej szaty i dzienna porcja jedzenia

Ile waży pekińczyk według wzorca FCI i co to oznacza na co dzień?

Pekińczyk waży według wzorca FCI do 5 kg, a suka do 5,4 kg. To liczby ze wzorca rasy, nie widełki z ogłoszeń, więc traktuj je jako punkt odniesienia przy każdym ważeniu.

Pekińczyk zalicza się do grupy 9 FCI, czyli psów ozdobnych i do towarzystwa, a podlega wzorcowi nr 207. Kraj pochodzenia to Chiny, patronat sprawuje Wielka Brytania. Ten sam wzorzec mówi, że pies nie jest poddawany próbom pracy.

Przy podnoszeniu pekińczyk zaskakuje ciężarem. Ma mocny kościec i masywne ciało, choć z wyglądu sprawia wrażenie drobnego. To ważne, jeśli planujesz nosić go w torbie albo często brać na ręce.

Wygląd pekińczyka dopełnia szata: długi, prosty włos okrywowy i gęsty, miękki podszerstek, a wokół szyi obfita grzywa opadająca poniżej barków. Wzorzec dopuszcza wszystkie umaszczenia poza albinotycznym i wątrobianym, więc kolor nie świadczy o jakości psa.

Pekińczyk należy do ras brachycefalicznych, czyli o spłaszczonym pyszczku, dlatego przy codziennym ruchu liczy się umiar. Krótkie łapy i skrócona kufa sprawiają, że nie potrzebuje intensywnej aktywności.

Opracowania o rasie podają długość życia pekińczyka na 12 do 15 lat. To przedział spotykany w opisach rasy, nie liczba z wzorca.

Spoczynkowe zapotrzebowanie energetyczne zależy od masy ciała psa i rośnie wraz z nią, a limit przysmaków stanowi niewielką część dziennej energii. Zważ psa i sprawdź wiersz tabeli najbliższy jego masie.

Jaki charakter ma pekińczyk i jak wychować go bez walki?

Wzorzec opisuje charakter pekińczyka jednym ciągiem: odważny, lojalny, powściągliwy, ale nie bojaźliwy ani agresywny. W praktyce ta powściągliwość oznacza, że pies nie rzuca się do każdego gościa, tylko trzyma dystans i obserwuje. Nie przepada za kontaktem z obcymi, a samotność znosi dobrze, więc nie musisz organizować mu ciągłego towarzystwa.

Do tego dochodzi niezależność. Pekińczyk wymaga cierpliwego opiekuna i konsekwentnego wychowania, bo sam nie ustąpi. Ustal kilka zasad i trzymaj się ich codziennie, inaczej pies sprawdzi, gdzie granica się przesunęła. Krótkie, powtarzalne ćwiczenia działają lepiej niż długie sesje, zwłaszcza że rasa nie potrzebuje intensywnego wysiłku.

Pekińczyk dla kogo? Nie dla domu z małymi dziećmi. Pies jest kruchy i nie lubi hałasu ani intensywnej zabawy, więc dziecko może go niechcący skrzywdzić. Lepiej odnajdzie się u seniora i w mieszkaniu, bo na podwórku nie czuje się dobrze.

Historia tej rasy tłumaczy sporo z charakteru. Pekińczyk przez ponad 2000 lat żył w cesarskich pałacach Chin, gdzie był psem do towarzystwa, a nie do pracy. Stąd pewność siebie i dystans do obcych.

Pochodzenie pekińczyka to Chiny, patronat nad wzorcem sprawuje Wielka Brytania. Gdy poznasz ten rodowód, łatwiej przyjmiesz, że pies nie będzie merdał do każdego na ulicy.

Jak dbać o długą sierść pekińczyka między wizytami u groomera?

Pekińczyk ma szatę z długiego, prostego włosa okrywowego i gęstego, miękkiego podszerstka, a wokół szyi obfitą grzywę. Taki układ oznacza, że najwięcej pracy dają miejsca, w których włos się plącze: za uszami, pod pachami i przy skórze na brzuchu. Pielęgnację pekińczyka zaczyna się więc od rozczesania podszerstka, nie od wygładzania wierzchu.

Do tego dochodzi codzienne szczotkowanie, bo długa sierść bez niego zbija się w kołtuny. Krótka sesja rano i druga wieczorem działa lepiej niż jedna długa raz w tygodniu. Grzebień z rzadkimi zębami wchodzi głębiej i wyciąga luźny włos, a szczotka wykańcza wierzch.

Oczy pekińczyka są osadzone płytko i otoczone długim włosem, który zbiera kurz i drażni spojówkę. Przetrzyj je miękkim gazikiem zwilżonym przegotowaną wodą, od kącika na zewnątrz, i sprawdzaj, czy nie ma zaczerwienienia. Jeśli pojawia się wydzielina ropna albo pies mruży oko, idź do weterynarza.

Zdrowie pekińczyka to też oddech. Wzorzec rasy surowo ocenia objawy trudności oddechowych, ściśnięte nozdrza i ciężkie fałdy nad nosem, więc te cechy nie są drobnym szczegółem wyglądu. Pekińczyk gorzej znosi choroby układu oddechowego niż pies o dłuższej kufie, a upał i wysiłek nakładają się na siebie. Kiedy pies sapie głośniej niż zwykle albo kaszle po zabawie, nie czekaj z wizytą.

Między wizytami u groomera trzymaj się jednej zasady: nie rozczesuj na siłę kołtuna przy samej skórze. Rozdziel go palcami na mniejsze pasma i rozbieraj od końca włosa w stronę skóry.

Ile jedzenia i przysmaków dziennie dawać pekińczykowi?

Pekińczyk waży według wzorca FCI do 5,4 kg, a jego dzienne zapotrzebowanie energetyczne zależy od tego, czy pies jest kastrowany. RER, czyli zapotrzebowanie energetyczne w spoczynku, to punkt wyjścia do każdego wyliczenia. Spoczynkowe zapotrzebowanie oblicza się z masy ciała podniesionej do odpowiedniej potęgi, a wynik rośnie wraz z wagą psa.

Dorosły pies po kastracji potrzebuje dziennie około 1,6 x RER, a niekastrowany około 1,8 x RER, jak podaje Merck Veterinary Manual.

Limit przysmaków stanowi niewielką część dziennej energii, a jego wysokość zależy od masy ciała psa. To górna granica na cały dzień, nie cel, do którego dążysz. Przy żywieniu pekińczyka podziel tę pulę na małe kawałki i odejmij ją od miski.

W tabeli pod tekstem sprawdzisz, ile gramów mięsa kaczki, łososia albo wątroby wołowej mieści się w dziennym limicie przysmaków. Pekińczyki mają krótkie łapy i skróconą kufę, więc jedzenie rozkładaj na mniejsze porcje.

Waga pekińczyka to punkt wyjścia, nie stała liczba. Zważ psa i odczytaj wiersz tabeli najbliższy jego masie. Zapotrzebowania pekińczyka nie da się policzyć raz na zawsze, bo wynik korygujesz po sylwetce.

Masa psa (kg)	RER (kcal/dobę)	Dorosły po kastracji, 1,6 x RER (kcal/dobę)	Limit przysmaków 10% (kcal/dobę)	Mięso kaczki, liofilizat (g)	Łosoś, liofilizat (g)	Wątroba wołowa, liofilizat (g)
5,4	248	397	40	7,8	6,8	8,7

FAQ - krótkie odpowiedzi

Czy pekińczyk to dobra rasa dla dziecka?

Nie, pekińczyk nie jest dobrym towarzyszem dla dzieci. Jest kruchy i delikatny, nie lubi intensywnej zabawy ani hałasu, więc łatwo o niechcący uraz przy wspólnych harcach. Jeśli w domu są małe dzieci, lepiej wybrać rasę o mocniejszej budowie i większej tolerancji na kontakt.

Czy pekińczyk może mieszkać na podwórku?

Nie, pekińczyk nie nadaje się na psa podwórkowego. Najlepiej czuje się w mieszkaniu, a zostawanie samemu w czterech ścianach przez część dnia zwykle mu nie przeszkadza.

Ile żyje pekińczyk?

W opracowaniach o rasie spotkasz przedział od 12 do 15 lat. To orientacyjne widełki, a nie gwarancja dla konkretnego psa. Na to, jak długo pożyje twój pekińczyk, wpływa utrzymanie właściwej masy ciała, codzienna pielęgnacja szaty i regularne kontrole u weterynarza.

Czy pekińczyk ma trudności z oddychaniem?

Pekińczyk należy do ras brachycefalicznych, czyli o spłaszczonym pyszczku, więc łatwiej się męczy i ma mniejszą tolerancję na wysiłek. Wzorzec rasy surowo ocenia objawy trudności oddechowych, ściśnięte nozdrza i ciężkie fałdy nad nosem. Jeśli pies głośno oddycha w spoczynku albo szybko łapie powietrze po krótkim spacerze, idź z nim do weterynarza.

Czy pekińczyk potrzebuje dużo ruchu?

Nie, pekińczyk nie potrzebuje intensywnej aktywności fizycznej. Ma krótkie łapy i skróconą kufę, więc męczy się szybciej niż pies o dłuższym pyszczku. Wystarczą mu krótkie, spokojne spacery, a w upale lepiej wychodzić rano i wieczorem, żeby nie przeciążać oddechu.