Parson russell terrier gładkowłosy: charakter i codzienna opieka

Dla kogo parson russell terrier jest dobrym wyborem, a dla kogo nie?

Parson russell terrier pasuje do osoby, która lubi ruch i chce psa do wspólnej pracy, a nie do spokojnego towarzystwa na kanapie. Według wzorca FCI nr 339 ta rasa ma wysokość w kłębie 33-36 cm, a wzorzec nie określa masy ciała.

Historia tej rasy zaczyna się w Anglii w dziewiętnastym stuleciu, gdzie pastor John Russell szukał psa do pracy przy norach lisów. Z tamtych zadań zostały instynkty: parson russell terrier goni drobną zwierzynę i potrafi dominować nad innymi psami, więc potrzebuje konsekwentnego prowadzenia.

Charakter parson russell terriera jest silny i niezależny. Bez ruchu i zajęć umysłowych pies szybko się nudzi i zaczyna niszczyć przedmioty w domu, dlatego minimum to 2-3 intensywne wyjścia dziennie, łącznie około 2-3 godzin aktywności.

Socjalizacja parson russell terriera od pierwszych tygodni ma większe znaczenie niż nauka sztuczek. Parson jest wesoły i towarzyski, kocha całą rodzinę, ale nie poleca się go do domów z małymi dziećmi, bo szybko reaguje i ma skłonność do dominacji. Lepiej sprawdzi się w rodzinach ze starszymi dziećmi, które respektują granice psa.

W treningu pomaga to, co lubi robić: kopanie dołów, pogoń za uciekającą zabawką, szarpanie jej, tropienie i szukanie ukrytego przedmiotu. Parson pracuje za smakołyki i dobrze sprawdza się w agility oraz flyballu. Opinie o parson russell terrierze są zgodne: to pies dla aktywnego opiekuna, nie dla kogoś, kto oczekuje spokojnego towarzysza.

Jak duży jest parson russell terrier i co z tego wynika w domu?

Wzorzec nie podaje masy ciała, więc waga parsona russell terriera zależy od konkretnego psa, a nie od zapisu w dokumencie. Zanim policzysz porcję, zważ swojego psa i dopiero wtedy szukaj wiersza w tabeli.

Wygląd parsona russell terriera to sylwetka wpisana w kwadrat. Taka budowa daje zwinność i sprawność, ale też oznacza psa, który wszędzie wejdzie i wszędzie się wciśnie. Wysoki próg, niska kanapa, ciasny zakamarek pod regałem: jeśli pies tam utknie, licz się z tym, że będzie próbował wydostać się sam.

Wzrost parsona russell terriera to jedno, a codzienne potrzeby to drugie. Ten pies lubi kopać doły, gonić uciekającą zabawkę i ją szarpać, a przy tym chętnie pracuje za smakołyki. Krótka sierść wymaga tylko sporadycznego wyczesywania, więc więcej czasu zostaje na wspólne wyjścia niż na szczotkę.

Parson russell terrier dobrze sprawdza się w agility i flyballu oraz w tropieniu i szukaniu ukrytej zabawki. Jeśli nie masz dostępu do psiego sportu, zamień to na własne warunki: schowaj przysmak w trawie, poproś psa o kilka sztuczek przed podaniem miski. Zmęczony łapami i głową parson rzadziej szuka zajęcia w domu.

Jaka jest sierść parsona gładkowłosego i jak o nią dbać?

Gładka sierść parsona jest prosta, przylegająca i gęsta, więc nie puszy się ani nie faluje. Ten sam opis dotyczy odmiany szorstkowłosej, która różni się tylko rodzajem włosa.

Umaszczenie parsona russell terriera gładkowłosego ma najczęściej białe tło z rudymi, cytrynowymi albo czarnymi znaczeniami.

Pielęgnacja parson russell terriera sprowadza się do sporadycznego wyczesywania. Krótki włos nie wymaga rozczesywania na co dzień ani częstego strzyżenia. Wystarczy, że od czasu do czasu przejedziesz go szczotką i sprawdzisz skórę pod sierścią.

Przy okazji wyczesywania obejrzyj uszy, łapy i okolice ogona. Samo wyczesywanie nie zastąpi przeglądu u weterynarza, jeśli coś cię zaniepokoi.

Parson gładkowłosy brudzi się głównie na brzuchu i łapach. Kąpiel po błocie wystarczy ograniczyć do zabrudzonych partii, a nie szorować całego psa. Sierść schnie szybko.

Ile ruchu i zajęć umysłowych potrzebuje parson russell terrier?

Parson russell terrier to pies, który nudzi się szybciej, niż się męczy. Bez zajęcia zaczyna szukać sobie pracy sam i wtedy w domu znikają buty, poduszki i wszystko, co da się rozszarpać. Dlatego plan dnia układasz wokół dwóch rzeczy: ruchu i myślenia. Sam długi spacer nie wystarczy, jeśli pies przez resztę dnia leży i czeka.

Poranny spacer nastawia psa na cały dzień. W opisach tej rasy spotkasz radę, żeby młody parson szedł rano szybkim krokiem kilka kilometrów, mniej więcej przez godzinę. To nie znaczy, że masz biegać za psem z zegarkiem. Chodzi o tempo, w którym pies naprawdę pracuje łapami, a nie wącha co trzeci krzak.

Drugi spacer możesz połączyć z zabawą: rzuć zabawkę, pozwól ją dogonić i szarpnąć, a potem schowaj ją w trawie i pozwól mu szukać.

Tu wchodzi wychowanie parson russell terriera. Pies tej rasy lubi kopać doły, gonić uciekającą zabawkę i pracować za smakołyki, więc nauka komend idzie mu łatwiej, gdy przypomina zabawę. Szkolenie parson russell terriera oprzyj na krótkich sesjach z konkretnym zadaniem: tropienie, szukanie ukrytej zabawki, kilka sztuczek. Parson dobrze sprawdza się też w agility i flyballu, czyli psich konkurencjach opartych na torze przeszkód i biegu za piłką.

Pamiętaj o smyczy w miejscach, gdzie może być drobna zwierzyna. Parson instynktownie rusza w pogoń i wtedy przestaje słyszeć wołanie. Konsekwentne zasady i smakołyk w kieszeni zrobią tu więcej niż powtarzanie komendy podniesionym głosem.

Na jakie zdrowotne sygnały u parsona warto zwracać uwagę?

Parson russell terrier ma opinię psa o mocnym zdrowiu i w wielu opisach rasa rzeczywiście tak wygląda. To nie zwalnia cię z obserwacji. Część schorzeń ma podłoże genetyczne i potrafi pojawić się u psa, którego rodzice byli zdrowi.

Wymienia się tu dysplazję stawów biodrowych, jaskrę, zaćmę i epilepsję. Przy dysplazji patrzysz na ruch: pies kuleje po dłuższym spacerze albo niechętnie wstaje. Jaskra i zaćma dają o sobie znać w oczach, które wyglądają inaczej niż zwykle albo słabiej widzą.

Zdrowe oczy i sprawne stawy to nie wszystko. Młody parson dużo biega i skacze, a upadek na twardym podłożu kończy się wizytą u weterynarza. Nie każdy uraz widać od razu, czasem pies dopiero po kilku dniach zaczyna oszczędzać łapę.

Najwięcej dowiesz się od hodowcy. Zapytaj, czy rodzice szczeniaka mieli badane stawy i oczy, i poproś o dokumenty. To jedna rozmowa, a mówi więcej niż jakikolwiek opis rasy.

Zdrowie parson russell terriera to temat, w którym liczy się regularność, nie jednorazowe badanie. Pies tej rasy dziedziczy choroby po przodkach, więc pytania o przodków zadaj wcześnie. Jeśli pies nagle zmienia zachowanie, kuleje albo mruży oko, idź do weterynarza.

Ile energii i przysmaków dziennie dawać parsonowi?

Parson to pies, który przy misce rzadko zachowuje spokój, więc żywienie parson russell terriera zaczyna się od jednej liczby: masy ciała. Zważ psa i znajdź w tabeli pod tekstem wiersz najbliższy jego wadze. Wszystko, co policzysz dalej, opiera się na tej jednej wartości.

W pierwszej kolumnie masz RER, czyli zapotrzebowanie energetyczne psa w spoczynku, liczone wzorem 70 × masa ciała^0,75. To energia, której pies potrzebuje, gdy leży i nic nie robi. Typowy dorosły pies po kastracji potrzebuje dziennie około 1,6 × RER, a dorosły pies niekastrowany około 1,8 × RER (Merck Veterinary Manual).

Ostatnia kolumna to limit przysmaków, czyli 10% dziennej energii. To górna granica na cały dzień, nie porcja na jeden spacer. Przy 4 kg wychodzi około 32 kcal, czyli 6,2 g liofilizatu z mięsa kaczki, 5,4 g łososia albo 6,9 g wątroby wołowej. Przy 12 kg limit rośnie do około 72 kcal i odpowiednio 14 g, 12,2 g oraz 15,6 g.

Wychowanie parson russell terriera kręci się wokół smakołyków, bo ten pies pracuje za jedzenie. Podziel dzienną pulę na małe kawałki i odejmij ją od miski, zamiast dokładać ponad plan. Jeśli pies dostaje przysmaki przy nauce komend, łatwo przekroczyć limit nieświadomie.

Wynik z tabeli to punkt wyjścia, nie wyrok. Co jakiś czas zważ psa i sprawdź, czy talia jest nadal widoczna, a potem koryguj porcje. Zmianę wprowadzaj po obserwacji, nie po jednym dniu.

Masa psa (kg)	RER (kcal/dobę)	Dorosły po kastracji, 1,6 x RER (kcal/dobę)	Limit przysmaków 10% (kcal/dobę)	Mięso kaczki, liofilizat (g)	Łosoś, liofilizat (g)	Wątroba wołowa, liofilizat (g)
4	198	317	32	6,2	5,4	6,9
6	268	429	43	8,3	7,3	9,3
8	333	533	53	10,3	9	11,5
10	394	630	63	12,2	10,6	13,6
12	451	722	72	14	12,2	15,6

Najczęściej zadawane pytania

Czy parson russell terrier to dobry pies dla dzieci?

Parson nie jest psem dla bardzo małych dzieci. Ze względu na szybkie reakcje i skłonność do dominacji lepiej sprawdza się w rodzinach ze starszymi dziećmi, które respektują granice psa. Jeśli w domu są małe dzieci, zaplanuj stały nadzór dorosłego przy każdym kontakcie z psem.

Czy parson russell terrier lubi inne psy i koty?

Parson może przejawiać dominację wobec innych psów, a wobec kotów i drobnej zwierzyny zachowuje się jak na teriera przystało. W lesie instynktownie goni zwierzęta, więc wyprowadzaj go na smyczy w miejscach, gdzie może spotkać dziką zwierzynę. Przy drugim psie w domu liczy się konsekwentne prowadzenie i jasne zasady od pierwszego dnia.

Ile żyje parson russell terrier?

W opracowaniach o rasie spotkasz przedział od 13 do 15 lat. Parson cieszy się generalnie dobrym zdrowiem, choć u tej rasy warto obserwować stawy biodrowe, oczy i skłonność do epilepsji.

Zdjęcie na okładce: Alephalpha, licencja CC BY-SA (źródło)