Papillon: charakter, waga według wzorca, sierść i uszy, ile jedzenia potrzebuje
Papillon waży od 1,5 do 5 kg według wzorca FCI, a jego charakter i pielęgnacja uszu wymagają uwagi. Sprawdź, ile przysmaków dziennie może dostać mały pies.
Autor: Piotr ZapolskiOpublikowano 7 minut czytania

Spis treści
Ile waży i mierzy papillon według wzorca FCI?
Według wzorca FCI nr 77 papillon mierzy w kłębie około 28 cm, a jego masa mieści się w przedziale od 1,5 do 5 kg. Wzorzec dzieli psy na dwie kategorie: poniżej 2,5 kg oraz od 2,5 kg do 4,5 kg u samców i do 5 kg u suk. To liczby, które warto znać, zanim porównasz psa z opisem z hodowli.
Papillon to jedna z dwóch odmian miniaturowego spaniela kontynentalnego. Druga, phalène, ma uszy zwisające, a papillon stojące. Właśnie od uszu wzięła się nazwa rasy: francuskie słowo papillon oznacza motyla, bo uszy przypominają skrzydła motyla.
Ten wygląd nie jest przypadkowy. Uszy papillona są duże, trójkątne, osadzone szeroko, ustawione pod kątem 45 stopni i obficie owłosione. Oczy ma w kształcie migdałów, duże i ciemne, a nos mały i czarny.
Umaszczenie bywa różne, ale to uszy nadają sylwetce charakterystyczny kształt. Historia rasy sięga co najmniej XVI wieku, czyli czasów sprzed ponad pięciuset lat. Papillon uchodzi za jedną z najstarszych europejskich ras psów. Dziś FCI klasyfikuje go w grupie 9, wśród psów ozdobnych i do towarzystwa.
Sierść papillona jest długa, jedwabista i pozbawiona podszerstka, co ułatwia pielęgnację. Wzorzec rasy opisuje ją jako prostą lub lekko falującą.
Jaki charakter ma papillon i dla kogo sprawdzi się w domu?
Papillon mocno przywiązuje się do opiekuna i źle znosi samotność. To pies, który wybierze raczej twoje towarzystwo niż kącik z zabawkami. Jeśli wychodzisz na wiele godzin, zaplanuj mu opiekę albo zastanów się nad inną rasą.
Wobec obcych bywa powściągliwy, czasem nieufny. Dobra socjalizacja od szczeniaka potrafi to złagodzić. Ciekawski i czujny papillon mimo niewielkich rozmiarów sprawdzi się w roli stróża.
Charakter tej rasy to wesołość, temperament i pewność siebie. Papillon jest bardzo inteligentny i przyjacielski, a przy tym łatwy do prowadzenia. Dlatego szkolenie idzie sprawnie, a pies szybko łapie nowe komendy.
Psy tej rasy dobrze znoszą warunki miejskie i nadają się do psiego sportu agility. Mają umiarkowaną potrzebę ruchu, wystarczą codzienne spacery i zabawy. Dobrze czują się zarówno w mieście, jak i na wsi.
Przy dzieciach ustal zasady: maluch nie nosi psa na rękach i nie zabiera mu jedzenia z miski. Nie wybieraj rasy papillon, jeśli szukasz psa do długich wypraw. Papillon woli krótkie, częstsze wyjścia i wspólną zabawę w domu.
Jak dbać o sierść i uszy papillona na co dzień?
Sierść papillona jest długa, jedwabista i pozbawiona podszerstka, więc nie masz do czynienia z gęstym futrem, które trzeba rozczesywać na siłę. Bez podszerstka włos nie zbija się tak łatwo w kołtuny przy skórze, ale nadal lubi się plątać za uszami i pod pachami. Wystarczy kilka minut z grzebieniem co drugi dzień, żeby pies nie nosił filcu.
Uszy papillona to osobny rozdział pielęgnacji. Duże, stojące, owłosione od środka, zbierają kurz i trawę z każdego spaceru. Zaglądaj do nich po powrocie do domu i przetrzyj to, co widać na powierzchni. Jeśli w środku zbiera się wydzielina albo pies kręci głową i drapie, nie kombinuj sam, idź do weterynarza.
Zdrowie tej rasy w dużej mierze zależy od dwóch rzeczy: wagi i tego, co ląduje w misce. Papillony mają skłonność do nadwagi, więc smakołyki liczą się do dziennej puli, a jedzenie lepiej podzielić na dwa posiłki. Przy tak małym psie każdy dodatkowy gryz ma większe znaczenie niż u dużego psa.
Niektóre choroby pojawiają się u tej rasy częściej niż u innych, dlatego warto obserwować stawy. Zwróć uwagę, czy pies nie kuleje po zabawie i czy równo obciąża łapy, bo problemy z rzepką dają właśnie takie sygnały. To nie diagnoza, tylko powód, żeby zapytać weterynarza przy najbliższym przeglądzie.
Przy tak drobnej budowie liczy się też codzienna higiena pyska i zębów. Małe rasy mają ciasno ułożone zęby, więc szczotkowanie kilka razy w tygodniu to nie fanaberia, a zwykła profilaktyka.
Ile energii i przysmaków dziennie potrzebuje papillon?
Papillon ma skłonność do nadwagi, więc miska i przysmaki to u niego jedno konto. Dzienną porcję jedzenia podziel na dwa posiłki, a smakołyki odłóż zawczasu i odejmij od tego, co ląduje w misce.
Do wyliczeń potrzebujesz masy psa i tabeli pod tekstem. RER, czyli zapotrzebowanie energetyczne w spoczynku, liczy się ze wzoru 70 x masa ciała^0,75. Typowy dorosły pies po kastracji potrzebuje dziennie około 1,6 x RER, a dorosły pies niekastrowany około 1,8 x RER (Merck Veterinary Manual).
Limit przysmaków to 10% dziennej energii. To górna granica na cały dzień, nie cel, do którego dążysz. Dla papillona o masie 1,5 kg wychodzi ok. 15 kcal, a dla 5 kg ok. 37 kcal. Przy 3,5 kg RER to 179 kcal, a limit przysmaków 29 kcal.
Liofilizat to przysmak z suszonego mięsa, lekki i suchy, więc łatwo go przeliczyć na gramy. Przy masie 3,5 kg limit odpowiada 5,6 g mięsa kaczki, 4,9 g łososia albo 6,3 g wątroby wołowej. Przy 1,5 kg to 2,9 g, 2,5 g i 3,2 g, a przy 5 kg to 7,2 g, 6,3 g i 8 g.
Rozłóż tę pulę na kilka małych kawałków, jeśli nagradzasz psa przy nauce komend. Papillon uczy się szybko, więc przysmaki schodzą wtedy szybciej, niż myślisz. Żywienie opieraj na wadze, nie na apetycie.
Papillon ma umiarkowane potrzeby ruchu, wystarczą mu codzienne spacery i zabawa. Dobrze znosi miasto i wieś, a agility traktuje jak zabawę z opiekunem. Zajęty pies mniej myśli o jedzeniu, a to połowa sukcesu przy skłonności do nadwagi.
Zważ psa i odczytaj wiersz tabeli najbliższy jego masie. Potem policz, ile gramów przysmaku mieści się w limicie, i zapisz to na kartce przy misce.
| Masa psa (kg) | RER (kcal/dobę) | Dorosły po kastracji, 1,6 x RER (kcal/dobę) | Limit przysmaków 10% (kcal/dobę) | Mięso kaczki, liofilizat (g) | Łosoś, liofilizat (g) | Wątroba wołowa, liofilizat (g) |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1,5 | 95 | 152 | 15 | 2,9 | 2,5 | 3,2 |
| 3,5 | 179 | 286 | 29 | 5,6 | 4,9 | 6,3 |
| 5 | 234 | 374 | 37 | 7,2 | 6,3 | 8 |
FAQ - krótkie odpowiedzi
Czy papillon to rasa dla początkujących?
Tak, papillon dobrze reaguje na szkolenie i jest łatwy w prowadzeniu, więc poradzi sobie z nim także osoba bez wcześniejszego doświadczenia z psami. Musisz tylko od pierwszych dni stawiać granice i dużo z psem przebywać, bo papillon mocno przywiązuje się do opiekuna i źle znosi samotność. Jeśli pracujesz poza domem na pełny etat, zaplanuj opiekę nad psem w ciągu dnia.
Ile żyje papillon?
Papillon należy do ras długowiecznych, więc decyzję o nim podejmujesz na wiele lat. Wiek psa zapisz sobie przy pierwszych wizytach u weterynarza, żeby później łatwo było śledzić zmiany w jego kondycji.
Czy papillon ma podszerstek i czy mocno linieje?
Nie, papillon ma sierść długą i jedwabistą, pozbawioną podszerstka, co ułatwia pielęgnację. Taka sierść łatwiej się plącze i zbiera zabrudzenia. Szczotkuj ją regularnie, a na spacery w deszczową pogodę zakładaj psu coś na grzbiet, żeby futro nie nasiąkało błotem.
Czy papillon ma skłonność do nadwagi?
Tak, u tej rasy warto obserwować wagę. Dziel dzienną porcję jedzenia na dwa posiłki i pilnuj wielkości smakołyków, bo u psa ważącego kilka kilogramów nawet drobny gryz robi różnicę w bilansie dnia. Co jakiś czas zważ psa i sprawdź, czy żebra wyczuwasz pod palcami bez nacisku.
Czy papillon nadaje się do agility?
Tak, papillon nadaje się do psiego sportu agility. Ma umiarkowaną potrzebę ruchu, więc codzienne spacery i zabawy wystarczą, żeby był w dobrej formie. Zanim zaczniesz treningi, sprawdź u weterynarza, czy stawy i serce psa pozwalają na taki wysiłek.





