Coton de tuléar: charakter, wielkość według wzorca, bawełniana sierść i dzienna porcja jedzenia

Jak duży jest coton de tuléar według wzorca FCI i dla kogo ta rasa będzie dobra?

Coton de tuléar według wzorca FCI nr 283 ma masę ciała od 3,5 do 6 kg i wysokość w kłębie od 23 do 28 cm. To pies wyraźnie dłuższy niż wysoki, więc w ruchu i na zdjęciach wygląda na niskiego i krępego.

Wysokość w kłębie wynosi u psów 26-28 cm, u suk 23-25 cm, z tolerancją 2 cm w górę i 1 cm w dół. Wzorzec opisuje psa o lekko zaokrąglonej głowie, ciemnych, szeroko rozstawionych oczach i nisko osadzonym ogonie, który w spoczynku opada poniżej stawu skokowego, a w ruchu jest wywinięty nad grzbietem.

Wygląd dopełnia szata: włos jest miękki, gęsty i obfity, o strukturze bawełny, a w jednym z opracowań jego długość określono na około 8 cm. Nazwa rasy coton pochodzi od bawełnianej struktury włosa, a psy tej rasy pochodzą z Madagaskaru, choć patronat nad wzorcem sprawuje Francja.

Charakter cotona de tuléar opisuje się jako radosny, towarzyski, zrównoważony i inteligentny, łatwo przystosowujący się do różnych warunków życia. To rasa wybitnie rodzinna, która źle znosi samotność, więc zostawiony na długo sam pies może rozwinąć lęk separacyjny, niepokój i nadmierne szczekanie.

U cotona najpoważniejsze problemy dotyczą układu ruchu, narządu wzroku i układu metabolicznego, dlatego w rozmowie z hodowcą pytaj o badania w kierunku zwichnięcia rzepki i postępującego zaniku siatkówki. Długość życia w opracowaniach o rasie spotkasz jako przedział, a nie stałą wartość, więc traktuj ją orientacyjnie.

Jaki charakter ma coton de tuléar na co dzień i jak znosi samotność?

Coton de tuléar jest radosny i bardzo towarzyski, zarówno wobec ludzi, jak i innych psów, a wzorzec rasy opisuje go jako stanowczego i doskonale przystosowującego się do każdego trybu życia. W domu oznacza to psa, który chce być blisko ciebie, a nie takiego, który położy się w drugim pokoju. Ta cecha to największy atut cotona de tuléar, dopóki masz dla niego czas.

Zostawiony na długo sam może rozwinąć lęk separacyjny, niepokój i nadmierne szczekanie. U tej rasy warto obserwować, jak pies znosi twoją nieobecność, bo zaniedbany coton de tuléar potrafi niszczyć rzeczy, szczekać uporczywie albo wyć. Jeśli wychodzisz do pracy na cały dzień, zaplanuj mu opiekę albo zastanów się, czy rasa pasuje do twojego trybu życia.

Charakter cotona ma też drugą stronę: psy te są inteligentne i lubią się uczyć, a chęć przypodobania się opiekunowi sprawia, że szkolenie nie powinno być trudne. Krótkie, spokojne ćwiczenia w domu wystarczą, żeby pies miał zajęcie i nie szukał go sam. Psy do towarzystwa, takie jak coton, wykorzystuje się w dogoterapii, co sporo mówi o ich nastawieniu do człowieka.

Jak dbać o bawełnianą sierść cotona, żeby się nie filcowała?

Bawełniana sierść cotona nie ma podszerstka i nie linieje sezonowo, więc nie nadaje się do trymowania. Martwy włos zostaje w okrywie i splątuje się z żywym, jeśli go nie wyczeszesz. Dlatego pielęgnacja tej rasy to nie kwestia "raz na jakiś czas", ale codziennego rytuału.

Rano albo wieczorem siadasz z psem na podłodze, rozdzielasz włos na pasma i przechodzisz grzebieniem od skóry na zewnątrz. Krótsze partie za uszami, pod pachami i przy ogonie rozczesujesz najpierw, bo tam kołtuny zawiązują się najszybciej.

Kolejność ma znaczenie. Najpierw palcami rozplątujesz większe supełki, potem wchodzisz grzebieniem o rzadkich zębach, a na końcu szczotką.

Jeśli trafisz na zwarty kołtun, nie rwij go na siłę, bo uszkodzisz włos i pies zapamięta czesanie jako ból. Rozdziel go palcami na mniejsze pasma albo zetnij końcówkę nożyczkami z zaokrąglonymi ostrzami. Coton de tuléar źle znosi szarpanie i po kilku takich sesjach zaczyna uciekać na widok szczotki.

Po kąpieli, a nie przed nią, sprawdzasz całą sierść jeszcze raz. Mokry włos łatwiej się filcuje, więc nie zostawiaj psa do samodzielnego wyschnięcia. Osusz ręcznikiem, a potem suszarką ustawioną na chłodne powietrze, cały czas rozczesując.

Pies, który wraca z ogrodu z liśćmi i patykami w okrywie, wymaga przeglądu od razu, a nie następnego dnia. Coton de tuléar to mały pies, więc stanie przy stole zamiast na podłodze oszczędza ci plecy.

Zapytaj groomera, czy pracuje na tej rasie i jak rozczesuje psa, zanim go zostawisz. Umów wizytę, gdy kołtuny dopiero się zawiązują, nie gdy sierść zamienia się w jedną warstwę.

W domu trzymaj dwa grzebienie: gęsty do wyczesywania martwego włosa i rzadki do rozplątywania. Jeśli pies wyrywa się przy dotykaniu łap albo pyska, rozłóż czesanie na krótkie sesje i nagradzaj spokój. Tak zbudujesz nawyk, który działa przez cały rok.

Jakiej dawki ruchu potrzebuje coton de tuléar i co z jego temperamentem?

Coton de tuléar to pies, który nie potrzebuje wybiegu jak chart, ale nie jest też ozdobą leżącą na kanapie. Wzorzec opisuje jego usposobienie jako radosne, stanowcze i bardzo towarzyskie, zarówno wobec ludzi, jak i innych psów. To pies, który chce być tam, gdzie ty, i szybko włącza się w domowe życie.

Spory temperament idzie w parze z energią, którą coton zachowuje do późnej starości. Rasy ozdobne często niesłusznie uchodzą za mało ruchliwe, a ten pies lubi spacery, zabawy i wspólne wyjścia. Ruch to dla niego nie obowiązek, tylko sposób na rozładowanie napięcia.

Dlatego codzienna porcja ruchu działa u niego jak wentyl bezpieczeństwa. Pies, który ma zajęcie, rzadziej szuka sobie rozrywki w szczekaniu czy niszczeniu rzeczy. Krótka, ale regularna aktywność, najlepiej z tobą, wystarcza, żeby wrócił do domu spokojniejszy.

Drugą stroną tego temperamentu jest słaba tolerancja samotności. Zostawiony na długo sam może rozwinąć lęk separacyjny, niepokój i nadmierne szczekanie, a przy dłuższej nieobecności opiekuna zdarza się niszczenie rzeczy albo wycie.

Jeśli pracujesz poza domem, pomyśl o spacerze przed wyjściem i o zajęciu na czas nieobecności, zamiast zostawiać go bez niczego.

Coton odwzajemni się towarzystwem, ale tylko wtedy, gdy naprawdę je dostanie.

Ile kalorii i gramów przysmaków dziennie mieści się w diecie dorosłego cotona?

W żywieniu małego psa liczy się to, ile kalorii wpada do miski i poza nią, bo coton de tuléar należy do ras, które łatwo przekarmić przy stole.

Jeśli pies dostaje smakołyki przy nauce komend, podziel tę pulę na małe kawałki i odejmij ją od miski.

Wartość w kolumnie z gramami dotyczy konkretnego liofilizatu, więc zmiana smakołyku zmienia też jego wagę. Liofilizat to suszone mięso, w którym zostaje samo białko, dlatego gryz waży niewiele, a ma sporo energii. Trzymaj się wiersza dla masy psa, bo inna masa to inna liczba kalorii i inne gramy.

Przysmak jednoskładnikowy ma w składzie jedno mięso i nic więcej, więc łatwiej policzyć, ile energii dokładasz. Sprawdź etykietę, zważ psa i odczytaj jego wiersz w tabeli. Dopiero potem zdecyduj, czy coś zmieniasz.

Masa psa (kg)	RER (kcal/dobę)	Dorosły po kastracji, 1,6 x RER (kcal/dobę)	Limit przysmaków 10% (kcal/dobę)	Mięso kaczki, liofilizat (g)	Łosoś, liofilizat (g)	Wątroba wołowa, liofilizat (g)
3,5	179	286	29	5,6	4,9	6,3
5	234	374	37	7,2	6,3	8
6	268	429	43	8,3	7,3	9,3

Najczęściej zadawane pytania

Czy coton de tuléar linieje i czy jest dobry dla alergika?

Nie, coton de tuléar mało linieje, dlatego rasa uchodzi za mniej alergizującą, ale to nie znaczy, że nie uczula.

Ile wynosi RER u cotona de tuléar i jak policzyć zapotrzebowanie?

RER to zapotrzebowanie energetyczne psa w spoczynku, liczone wzorem 70 x masa ciała^0,75. Dla psa o masie 3,5 kg to około 179 kcal na dobę, a dla 6 kg około 268 kcal na dobę. Wynik koryguj po wadze i sylwetce psa.

Czy coton de tuléar może być psem do dogoterapii?

Tak, w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Francji psy tej rasy wykorzystuje się w dogoterapii. Sprzyja temu charakter: rasa jest bardzo towarzyska wobec ludzi i innych psów, a wzorzec opisuje go jako radosnego i stanowczego. Taki pies lubi pracować z człowiekiem, więc jeśli myślisz o dogoterapii, zacznij od sprawdzenia, jak twój pies znosi nowe miejsca i obcych ludzi.